200.000+ kelimelik sözlükte arayın
verankern - demirlemek; sabitlemek
PRÄSENS
ich verankere
du verankerst
er/sie/es verankert
wir verankern
ihr verankert
sie/Sie verankern
PRÄTERITUM
ich verankerte
du verankertest
er/sie/es verankerte
wir verankerten
ihr verankertet
sie/Sie verankerten
PERFEKT
ich habe verankert
du hast verankert
er/sie/es hat verankert
wir haben verankert
ihr habt verankert
sie/Sie haben verankert
FUTUR I
ich werde verankern
du wirst verankern
er/sie/es wird verankern
wir werden verankern
ihr werdet verankern
sie/Sie werden verankern
FUTUR II
ich werde verankert haben
du wirst verankert haben
er/sie/es wird verankert haben
wir werden verankert haben
ihr werdet verankert haben
sie/Sie werden verankert haben
PLUSQUAMPERFEKT
ich hatte verankert
du hattest verankert
er/sie/es hatte verankert
wir hatten verankert
ihr hattet verankert
sie/Sie hatten verankert
KONJUNKTIV I
ich verankere
du verankerest
er/sie/es verankere
wir verankern
ihr verankeret
sie/Sie verankern
KONJUNKTIV II
ich verankerte
du verankertest
er/sie/es verankerte
wir verankerten
ihr verankertet
sie/Sie verankerten
KONJUNKTIV PERFEKT
ich habe verankert
du habest verankert
er/sie/es habe verankert
wir haben verankert
ihr habet verankert
sie/Sie haben verankert
KONJUNKTIV PLUSQUAMPERFEKT
ich hätte verankert
du hättest verankert
er/sie/es hätte verankert
wir hätten verankert
ihr hättet verankert
sie/Sie hätten verankert
KONJUNKTIV FUTUR I
ich werde verankern
du werdest verankern
er/sie/es werde verankern
wir werden verankern
ihr werdet verankern
sie/Sie werden verankern
KONJUNKTIV FUTUR II
ich werde verankert haben
du werdest verankert haben
er/sie/es werde verankert haben
wir werden verankert haben
ihr werdet verankert haben
sie/Sie werden verankert haben
IMPERATIV
du verankere
wir verankern
ihr verankert
sie/Sie verankern
INFINITIV I
verankern
INFINITIV II
verankert haben
PARTIZIP I
verankernd
PARTIZIP II
verankert
verbannen - sürgün etmek
PRÄSENS
ich verbanne
du verbannst
er/sie/es verbannt
wir verbannen
ihr verbannt
sie/Sie verbannen
PRÄTERITUM
ich verbannte
du verbanntest
er/sie/es verbannte
wir verbannten
ihr verbanntet
sie/Sie verbannten
PERFEKT
ich habe verbannt
du hast verbannt
er/sie/es hat verbannt
wir haben verbannt
ihr habt verbannt
sie/Sie haben verbannt
FUTUR I
ich werde verbannen
du wirst verbannen
er/sie/es wird verbannen
wir werden verbannen
ihr werdet verbannen
sie/Sie werden verbannen
FUTUR II
ich werde verbannt haben
du wirst verbannt haben
er/sie/es wird verbannt haben
wir werden verbannt haben
ihr werdet verbannt haben
sie/Sie werden verbannt haben
PLUSQUAMPERFEKT
ich hatte verbannt
du hattest verbannt
er/sie/es hatte verbannt
wir hatten verbannt
ihr hattet verbannt
sie/Sie hatten verbannt
KONJUNKTIV I
ich verbanne
du verbannest
er/sie/es verbanne
wir verbannen
ihr verbannet
sie/Sie verbannen
KONJUNKTIV II
ich verbannte
du verbanntest
er/sie/es verbannte
wir verbannten
ihr verbanntet
sie/Sie verbannten
KONJUNKTIV PERFEKT
ich habe verbannt
du habest verbannt
er/sie/es habe verbannt
wir haben verbannt
ihr habet verbannt
sie/Sie haben verbannt
KONJUNKTIV PLUSQUAMPERFEKT
ich hätte verbannt
du hättest verbannt
er/sie/es hätte verbannt
wir hätten verbannt
ihr hättet verbannt
sie/Sie hätten verbannt
KONJUNKTIV FUTUR I
ich werde verbannen
du werdest verbannen
er/sie/es werde verbannen
wir werden verbannen
ihr werdet verbannen
sie/Sie werden verbannen
KONJUNKTIV FUTUR II
ich werde verbannt haben
du werdest verbannt haben
er/sie/es werde verbannt haben
wir werden verbannt haben
ihr werdet verbannt haben
sie/Sie werden verbannt haben
IMPERATIV
du verbanne
wir verbannen
ihr verbannt
sie/Sie verbannen
INFINITIV I
verbannen
INFINITIV II
verbannt haben
PARTIZIP I
verbannend
PARTIZIP II
verbannt